آن چه در پي مي آيد، بين ياد داشت هاي قديمي ام بود متاسفانه منبع نقل را ياد داشت نكرده بودم.
روزه از قديمي ترين عباداتي است كه در جامعه بشري معمول بوده هيچيك از اديان قديم و جديد نيست كه روزه جزء شعاير آن نباشد روزه در ميان اقوام مختلف و مذاهب به صورت هاي گوناگون انجام مي شده و مي شود. در ميان جماعاتي روزه، خود داري از خوردن و آشاميدن، اتصال جنسي، سخن گفتن ودست زدن به كاري است و بعضي ديگر ترك يكي از اين‌ها را روزه مي دانند.
شايد عجيب تر از همه انواع روزه‌ها، روزه صمت يعني خود داري از سخن گفتن باشد که ميان بسياري از قبايل سابق معمول بوده است. در ميان بوميان استراليا بر هر زني واجب بود كه پس از فوت شوهرش مدت درازي كه گاهي به يك سال مي‌رسيد از سخن گفتن خود داري كند. در ديانت يهود قبل از مسيح نيز به نحوي معمول بوده و آيه كريمه قرآن ( فإما ترينَّ من البشر أحداً فقولي إني نذرتُ للرحمن صوماً فلن أكلم اليوم إنسيا) دلالت بر اين معني دارد.
خلاصه قدر مسلم اين است كه در تمام اقوام و ملل گذشته به تصريح قرآن مجيد وتاريخ روزه معمول بوده و در اسلام هم در رديف واجبات رديف اول قرار گرفته با شرايط مخصوصي كه در رساله هاي عمليه آمده.

اما مطب قابل بحث اين است كه روزه چه اثري از نظر مادي مي تواند داشته باشد؟
گر چه از نظر واقع و منظور اصلي از روزه، جنبه هاي معنوي و انساني روزه است اما اثرات مادي آن هم قهري است و لذا به ذكر نمونه اي از آن مي پردازيم:
تصور اين كه خود داري از غذا خوردن ممكن است سبب تجديد قوا گردد، نامعقول به نظر می‌رسد اما اين موضوع واقعيت دارد! براي نمونه چرچيل كه در 90 سالگي سالروز تولد خود را با نشاط جشن مي‌گرفت، مي‌تواند بهترين نمونه باشد. همه مي دانند توانايي كار اين مرد كه مدتي طولاني بر وسيع ترين امپراطوري هاي جهان حكومت داشت، حيرت انگيز بوده است. خويشتن داري و توانايي عجيبي كه در حفظ آرامش خود داشت شگفت‌انگيز بود! تسلط او بر خود، به درجه‌اي بود كه مي‌توانست در هر مكان و زمان، به كلي، خود را از اطرافيان جدا پندارد و در خويشتن فرو رود و با اراده خود بخوابد!
چرچيل غالباً به روزه‌هاي طولاني متوسل مي‌شد. بسا بود 24 ساعت تا 48 ساعت هيچ نمي خورد! كارشناسان معتقدند همين روزه‌هاي چرچيل بود كه سموم حاصل از پرخوري و شكم‌بهم زني او را دفع مي‌كرد و همچنين روزه به او صفاي ذهن و اراده‌اي آنچنان مي‌بخشيد كه مي‌توانست در هر حال افكار خود را جمع نموده به موضوع و منظور خاص متوجه سازد.
هم اكنون در ممالك سويس، آلمان، انگلستان و كشور هاي متحده آمريكا، بيمارستان‌هايي وجود دارد كه مريض را با روزه معالجه مي‌كنند.
روزه نه تنها روزه‌دار را از پا در نمي‌آورد بلكه آن‌چنان كه آن نويسنده آمريكايي ضمن بيان احساس خود شرح مي‌دهد: انسان در اثر روزه چنان خود را با نشاط و سر دماغ مي بيند كه پندارد چندين سال جوان شده!
متخصصان بهداشت معتقدند براي دفع سمومات بدن هيچ دارويي بهتر از روزه گرفتن نيست و مطلب مهم‌تر اين كه از نظر علمي ثابت است كه بدن مواد مورد احتياج خود را تا مدت يكماه روزه، دارد.
استاد مشهوري كه از دانشمندان وظايف الاعضاء است، ثابت كرده در يك دوره روزه 30 روزه به هيچ وجه در تركيب خون اختلالي به هم نمي‌رسد. باز از نظر بهداشت اين مطلب ثابت است كه بعد از يك دوره امساك و روزه برخي مي‌توانند دوبرابر دورتر از سابق را ببينند و آواهايي را كه قبلا نمي‌شنيدند، بشنوند و قواي فكري را نيز تقويت مي كند.
دو نفر از دانشمندان وظايف الاعضاء دانشگاه شيكاگو مشاهده كردند كه مردي چهل ساله پس از دو هفته روزه، وضع مزاج نوجوان هفده ساله‌اي را پيدا كرده. دليل اين كه روزه به نحو خارق‌العاده‌اي سمومات بدن را از بين مي‌برد اين است كه در آغاز روزه و روز‌هاي اول، زبان باردار مي‌شود و عرق بدن فراوان مي‌گردد دهان بد بو شده و گاهي از بيني آب راه مي‌افتد. همه اين‌ها نشان مي‌دهد بدن به شستشوي كامل پرداخته. پس از سه چهار روز بوي بد دهان برطرف مي‌شود و شخص احساس سبكي و خوشي خارق‌العاده‌اي مي‌كند.